BLOGGER TEMPLATES AND TWITTER BACKGROUNDS »

Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010

Κάνει κρύο στον κόσμο των υποκριτών...

Είναι υποκρισία...

... να βλέπεις τηλεόραση και λες στον κόσμο ότι είσαι μέσα στα πράγματα. Μου βάζεις και ταμπέλες μετά. "Αναρχικοί", "αντιεξουσιαστές". Στην τηλεόραση στα είπανε αυτά ή μήπως πήρες και συνέντευξη από τους δράστες; Όταν δε γνωρίζουμε καλά την έννοια μιας λέξης, πόσο μάλλον τους ανθρώπους που την αντιπροσωπεύουν, καλό είναι να μην την πιάνουμε στο στόμα μας.

... να το παίζεις επαναστάτης και να πουλάς μαγκιά καταστρέφοντας την περιουσία ΟΛΩΝ των ανθρώπων εκτός από αυτούς που πραγματικά φταίνε. Πάνε βάλε βόμβα στη βίλα πολιτικού. Στη Βουλή. Κάψ'την και με τους 300 μέσα. Τολμάς; Όχι.

... να κάνεις το θάνατο 4 αθώων ψυχών αφορμή για να σκοτωθείς με κάποιον που δεν έχει τις ίδιες πολιτικές απόψεις με σένα. Είναι στιγμές που πρέπει να σιωπάς και να μη μιλάς άλλο. Όχι για να μην επαναστατήσεις, δεν προσπαθώ να σου κόψω τη φόρα. Απλώς για να τιμήσεις για τη ζωή που χάθηκε. Μεγάλο αγαθό η σιωπή. Αλλά κανείς δεν την εκτιμάει ούτε την χρησιμοποιεί όταν πρέπει. Για όσα δεν μπορούμε να μιλήσουμε, καλύτερα να μένουμε σιωπηλοί, όπως είπε και ο Βιτγκενστάιν.




    ... να στεναχωριέσαι για τον Αλέξη αλλά να μη δίνεις δεκάρα τσακιστή για τους 4 ανθρώπους που κάηκαν. Αν κατάλαβα καλά, σε πειράζει το γεγονός ότι μια ανθρώπινη ζωή χάνεται (και προφανώς όχι από φυσικά αίτια ή αυτοκτονία, αλλά από ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ). Συγνώμη, δεν ήξερα ότι σε νοιάζει και το ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και υπό ποιες συνθήκες σκοτώθηκε. ΡΕ ΠΑΤΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΛΑ ΟΛΟΙ ΣΑΣ; Οι μισοί να λένε "τι με νοιάζει που σκοτώθηκαν, συμβαίνουν αυτά" και οι άλλοι "θάνατος σ' αυτούς που τους σκότωσαν." Οι μεν αδιαφορούν για την ανθρώπινη ζωή και οι δε απαντούν στη δολοφονία με... δολοφονία! Έχουμε χάσει κάθε όριο και μέτρο; Λίγος σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή...

    ... να βλέπεις τον συνάνθρωπό σου να καίγεται ζωντανός και να αδιαφορείς λέγοντας "ας μην ερχόταν στη δουλειά." Χρειάζεται να πω κάτι άλλο;

    ... να λες δημόσια πόσο λυπάσαι. Το ξέρουμε ότι δε λυπάσαι. Το ξέρουμε ότι για το μόνο που λυπάσαι είναι για το χρόνο που σπαταλάς αυτή τη στιγμή, ενώ θα μπορούσες να απολαμβάνεις ένα χαλαρωτικό μασάζ στη βίλα σου με θέα τη θάλασσα.

    ... να αντιπροσωπεύεις ιδεολογίες εκ του ασφαλούς. Και ξέρετε πολύ καλά τι εννοώ...

    Θα περίμενε κανείς να οργιστώ και να βρίσω τους πολιτικούς, το "σύστημα", το κατεστημένο, τους δημοσιογράφους.
    Κι εγώ αυτό περίμενα.
    Αλλά η οργή μου φτάνει για όλους τους ανθρώπους, όχι μόνο τους υποκριτές που φαίνονται περισσότερο.
    Η οργή μου φτάνει και για γνωστούς μου.
    Τους ανθρώπους που υποκρίνονται ότι νοιάζονται, ότι τάχα έχουν ευαισθησίες.
    Τους ανθρώπους που δε νοιάζονται και δε ντρέπονται κιόλας να το δείξουν.
    Αδιαφορία... στις καρδιές όλων των ανθρώπων. Ανεξαρτήτου φύλου, ηλικίας και πολιτικών πεποιθήσεων.
    Υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής.
    Ντροπή; Όχι. Καθόλου.

    Ας μην επεκταθώ παραπάνω.
    Ό,τι είχα να πω το είπα.
    Δεν είμαι με τους πολιτικούς. Είναι οι μεγαλύτεροι υποκριτές από όλους μας.
    Αλλά δεν είμαι ούτε και με αυτούς που αποφασίζουν αυθαίρετα να καταστρέφουν ό,τι βρίσκεται μπροστά τους... ακόμα κι αν πρόκειται να πάρουν στα χέρια τους ανθρώπινες ζωές.

    Προσπαθώ να μείνω μακριά από ιδεολογίες.
    Προσπαθώ να θυμηθώ ακόμη ποια είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους αγώνες που έγιναν γι' αυτά.
    Προσπαθώ να γυρίσω το χρόνο νοερά πίσω και να καθαρίσω το μυαλό μου από την τρέλα που επικρατεί γύρω μου.
    Προσπαθώ να παραμείνω αληθινή στον κόσμο των υποκριτών.
    Προσπαθώ να παραμείνω άνθρωπος στον κόσμο των απάνθρωπων.

    Αλλά το μόνο που καταφέρνω είναι να γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον...




    5 ψίθυροι:

    Λύρις είπε...

    Είναι περίεργο, αλλά συμφωνώ απόλυτα με αυτά που λες. Με όλα όσα λες.
    Απλά θα ήθελα να κάνω μια σημείωση.

    "Τους ανθρώπους που δε νοιάζονται και δε ντρέπονται κιόλας να το δείξουν."
    Αυτό δεν εφαρμόζει και σε 'σένα; Σύμφωνα με τις κουβέντες που έχουμε κάνει.

    Αγάπη είπε...

    Όχι όταν πρόκειται για τον θάνατο ενός ανθρώπου, Λύρις...
    Ακόμη κι αν δε με ένοιαζε, θα ντρεπόμουν και θα ένιωθα τύψεις... Αλλιώς γιατί να τα γράψω όλα αυτά; Τι λόγο είχα αν πραγματικά δε με ένοιαζε;

    amana είπε...

    Είναι απο τις στιγμές που δεν ξέρω τι σκατά πρέπει να νιώσω πρώτα...
    Λύπη για τις 4 ζωές που χάθηκαν?
    Αγανάκτηση για το που έχουμε φτάσει?
    Αηδία για το πόσο μας εκμεταλλεύονται?
    Οργή για την αδιαφορία όλων?

    Δε με εξοργίζει τόσο ο θάνατος αυτών των ανθρώπων, όσο η αδιαφορία των απάνθρωπων ανθρώπων -ειρωνεία έτσι?- που περνούσαν από δίπλα και δεν έκαναν τίποτα
    και αυτών που άδραξαν την ευκαιρία για να επωφεληθούν -βλέπε φωτιά στον 4ο όροφο του Υπουργείου Οικονομικών-...
    Το έχω πει πολλές φορές ότι είμαστε ένα μάτσο σκατά.
    Οτι έχω σιχαθεί τη χώρα μου
    Οτι Θέλω να φύγω.
    Αυτά δεν είναι ανθρώπινα πράγματα...

    http://www.youtube.com/watch?v=2AajaWnNFKs

    Αγάπη είπε...

    Αν υπήρχε μια ανθρώπινη χώρα, θα ήθελα να φύγω για να ζήσω σ' αυτήν με κάθε τίμημα... Μόνο που δεν ξέρω κατά πόσο την αξίζω... Κι εγώ και όλοι...

    Ανώνυμος είπε...

    ελαχιστοι αξιζουν να ζουν μακρια μαπο αυτην τη φυλακη..ομως υπαρχουν και αλλοι που προσπαθουν καμ ιτρωνε εναν ολακερο πολεμο στα μουτρα.τι να λεμε τωρα...οι συνθηκες που ζουμς ειναι α β α σ τ α χτ ε ς.δεν αντεχονται η φυγη με συμαρπαζει..μα η φυλακη με κρατα αιχμαλωτη...ΑΓΝΗ ΤΩΝ ΝΥΤΕΡΙΝΩΝ ΕΡΩΤΩΝ...