BLOGGER TEMPLATES AND TWITTER BACKGROUNDS »

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2008

Έρωτας...

Έρωτας... Άλλους τους χτυπάει κατακούτελα, από την πρώτη ματιά και άλλους τους βασανίζει μέχρι να τους κάνει να καταλάβουν την παρουσία του. Άλλους τους ταλαιπωρεί χρόνια και άλλους τους χαρίζει απλόχερα ωραίες στιγμές... Άλλοι τον συναντούν νωρίς, και άλλοι αργότερα. Το όνομά του, Έρωτας. Και η δουλειά του, να τρυπώνει στις ψυχές των ανθρώπων και να τους αλλάζει εντελώς, καθιστώντας τους ανίκανους να αναγνωρίσουν τον ίδιο τους τον εαυτό.


Έρωτας... Το περίεργο με τον Έρωτα, είναι ότι ποτέ δεν μπορείς να κατανοήσεις έναν άνθρωπο που είναι ερωτευμένος εάν δεν έχεις ερωτευτεί και εσύ ο ίδιος. Όμως και πάλι, αυτό δεν αρκεί. Ο καθένας μας ερωτεύεται διαφορετικά. Άλλοι αντιμετωπίζουν τον έρωτα σαν ένα ευχάριστο γεγονός, με ενθουσιασμό και χαρά. Άλλοι φοβούνται. Άλλοι είναι πολύ προσεκτικοί στις κινήσεις τους, γιατί πιστεύουν πως ο Έρωτας είναι ένα παιχνίδι στρατηγικής...


Έρωτας... Άραγε όταν "μεγαλώσουμε" θα θυμόμαστε τον πρώτο μας έρωτα; Το πρώτο καρδιοχτύπι; Το πρώτο βλέμμα; Θα τα ξεχάσουμε όλα; Ή μήπως υπάρχει περίπτωση να συναντήσουμε κάποιον ο οποίος θα κάνει την καρδιά μας να χτυπά όπως τότε και θα τα θυμηθούμε όλα; Και αν ναι, αυτός ο άνθρωπος ποιος θα είναι; Ο πρώτος μας έρωτας; 'Η το άλλο μας μισό;

Έρωτας... Γιατί μας κάνει να πονάμε τόσο πολύ, αλήθεια; Ακόμα και αν είμαστε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι, ο έρωτας θα βρει την ευκαιρία και θα γεμίσει την ψυχή μας με φόβο, ζήλια και ανασφάλεια κάποιες φορές. Δεν γίνεται να το ελέγξουμε. Μας ελέγχει αυτό. Καμία μέθοδος αυτοσυγκράτησης και ψυχικής γαλήνης δεν βρήκε τον τρόπο να ελέγξει τον έρωτα. Ο Έρωτας είναι αδάμαστος.


Έρωτας... Είναι τόσο ωραίο πράγμα, αλλά κρατάει τόσο λίγο! Η επιστήμη λέει ότι διαρκεί ένα με δύο χρόνια. Μετά από αυτό, θα έρθει η αγάπη ή η αδιαφορία. Γιατί αν ο Έρωτας κρατούσε περισσότερο, τότε δεν θα υπήρχε λογική στον κόσμο. Ο Έρωτας είναι εμμονή. Η αγάπη, λογική.


Έρωτας... Είναι πολλά πράγματα μαζί! Είναι και χαρά, είναι και πόνος. Είναι και γέλια, είναι και δάκρυα μαζί. Μαύρο και άσπρο, μέρα και σκοτάδι... Ίσως γι' αυτό είναι δύσκολο να τον προσδιορίσουμε. Και τι σημασία θα είχε όμως αν ξέραμε τι ακριβώς είναι ο Έρωτας; Μήπως θα γίνονταν τα πράγματα καλύτερα; Ή χειρότερα; Ή μήπως θα έπαυε να υπάρχει εφόσον όλοι θα ξέρανε το νόημά του και θα τον απαξίωναν;

Έρωτας... Από την στιγμή που ερωτευόμαστε, φοράμε τα "αόρατα ροζ γυαλιά" και αντιμετωπίζουμε το άτομο που έχουμε απέναντί μας με μεγαλύτερη επιείκεια. Για την ακρίβεια, τον εξιδανικεύουμε. Παραβλέπουμε τα λάθη και τα ελαττώματά του ή τα συγχωρούμε πολύ γρήγορα. Και όταν ο έρωτας φύγει, τα "αόρατα ροζ γυαλιά" φεύγουν και αυτά μαζί και ξαφνικά βλέπουμε την αλήθεια... ολόγυμνη. Κάποιες φορές απογοητευόμαστε, γιατί μας άρεσε το εξιδανικευμένο ταίρι μας. Όμως κάποιες άλλες χαιρόμαστε επειδή "ξεστραβωθήκαμε".


Έρωτας... Μία περίεργη κατάσταση... Ένα περίεργο συναίσθημα... Γεμάτο μυστήριο και τρέλα...! Οι άνθρωποι μπορούν να σκοτώσουν ακόμα και για χάρη του Έρωτα. Να παρατήσουν λαμπρές καριέρες, ευτυχισμένα σπίτια, πλούσιες ζωές. Ο έρωτας μας τυφλώνει...

Έρωτας... Δε με νοιάζει αν δεν μπορέσω ποτέ να τον κατανοήσω και να ανακαλύψω το νόημά του. Μου φτάνει να υπάρχει στη ζωή μου... Να έρχεται και να φεύγει όποτε θέλει.


Keep falling in love...

xxxDark Dreamsxxx